menu

Venilaureaten 2025

De Veni-subsidie, onderdeel van het NWO-Talentprogramma, is een persoonsgebonden wetenschappelijke beurs voor recent gepromoveerde onderzoekers. Het doel van de beurs is om creatieve ruimte scheppen voor avontuurlijke, talentvolle, baanbrekende onderzoekers, waarin zij onderzoek naar hun keuze kunnen doen, een eigen onderzoekslijn kunnen ontwikkelen en hun talent verder kunnen ontplooien. In deze ronde ontvingen 200 onderzoekers uit alle disciplines de beurs. Met hun Veni-subsidie financieren natuurkundigen Stephanie (Alex) Brown, Kamran Salehi Vaziri en Olfa D’Angelo hun postdoctoraal onderzoek aan het UvA-Institute of Physics.

Stephanie (Alex) Brown

Stephanie (Alex) Brown

Stephanie (Alex) Brown is astrofysicus en werkt momenteel als postdoctoraal onderzoeker aan het Oskar Klein-Centrum in Stockholm. Ze werkt aan onderwerpen gerelateerd aan zwaartekrachtgolven, neutronensterren en alternatieve zwaartekrachttheorieën. Ze zal haar onderzoeksproject uitvoeren in de groep van Samaya Nissanke, als onderdeel van het GRAPPA-initiatief.

De jacht naar nieuwe natuurkunde: het toetsen van Einsteins zwaartekrachtstheorie aan de hand van de kracht van neutronensterren

Browns project richt zich op fusies van neutronensterren, die zich voltrekken op het grensvlak van zwaartekracht- en kernfysica. De sterke zwaartekrachtsvelden en snelheden van bijna de lichtsnelheid binnen deze extreme systemen bieden een unieke mogelijkheid om ultradichte materie te bestuderen. Door een kader te ontwikkelen waarbinnen de algemene relativiteitstheorie wordt toegepast op neutronensterren, creëert dit onderzoek de eerste theorie-agnostische analyse van dergelijke systemen. Daarbij draagt het onderzoek bij aan de verdere ontwikkeling van data-analyse en machine learning-technieken, waardoor het wetenschappelijke potentieel van de huidige en toekomstige zwaartekrachtgolfdetectoren wordt gemaximaliseerd en nieuwe wegen worden geopend om de zwaartekracht en het heelal te begrijpen.

Kamran Salehi Vaziri

Kamran Salehi Vaziri

Kamran Salehi Vaziri is op dit moment al werkzaam bij het IoP, als postdoctoraal onderzoeker in de Snaartheoriegroep. Hij werkt aan quantumveldentheorie in gekromde ruimtetijden en quantumzwaartekracht. Zijn project zal worden uitgevoerd binnen de Snaartheoriegroep, in samenwerking met in het bijzonder Daniel Baumann en Jan de Boer.

Van quantummechanica tot kosmologie: het in kaart brengen van mogelijke universums

Een van de belangrijkste doelen van de moderne natuurkunde is het beschrijven van de exponentiële uitdijing van ons universum, zowel in het verleden als in de toekomst. De juiste theorie om ons universum te beschrijven moet consistent zijn met fundamentele fysische principes. In dit werk stelt Salehi Vaziri, door de regels van de quantummechanica en de symmetrieën van de ruimtetijd toe te passen, een raamwerk voor om de criteria te identificeren waaraan ons uitdijende universum moet voldoen. Deze aanpak biedt belangrijke inzichten in de fysica van het vroege universum en het uiteindelijke lot ervan.

Olfa D’Angelo

Olfa D'Angelo

Olfa D'Angelo is momenteel CNES Fellow aan het Institut Supérieur de l'Aéronautique et de l'Espace (ISAE-SUPAERO) in Toulouse. Haar werk richt zich op het begrijpen van het gedrag van zachte materie, met name granulaire materialen, bij lage zwaartekracht. Aan het IoP zal ze haar onderzoek doen in het FluidLab van Mazi Jalaal.

Invloed van zwaartekracht op granulair stromingsgedrag, van de aarde tot in de ruimte – en terug

Hoe zouden alledaagse objecten zich gedragen zonder zwaartekracht? Dat is een lastige vraag, want zwaartekracht is altijd aanwezig. Bij zachte, stromende materialen overheerst zwaartekracht vaak de materiaaleigenschappen. Dit verklaart waarom granulair materiaal, van poedersuiker tot aardverschuivingen en asteroïden, nog niet volledig begrepen wordt: hun intrinsieke eigenschappen blijven door zwaartekracht verborgen. In dit project meet ik het effect van zwaartekracht op granulair stromingsgedrag, op aarde en in lage zwaartekracht. Op basis daarvan ontwikkel ik een model dat in beide situaties werkt en een experimenteel zand dat nabootst hoe maangrond stroomt. Zo kunnen ruimtetechnologieën veilig op aarde worden getest vóór ruimtemissies.